دهان مرد ایرانی به پس از انقلاب شدیدا " شل و تق و لق " گشته و تازگی‌ها هم که موجد صمیمیت! در این میان اما به حکم قیاس ، مقام "عمه " دخلی به انقلاب و  پیش از انقلاب ندارد ! بسان  " نارنگی " در میان میوه‌ها چون همیشه شهید اول است .

                                                 مِهر فرزند

 اعرابئی ، خُدای به او داد دختری                        و او دُخت را ،به سُنتِ خود ، ننگ می‌شِمُرد

هر سال کز حیاتِ جگرگوشه می‌گذشت               شمع محبت دلِ او بیش می‌فسُرد

روزی به‌خشم رفت وز وسواس عار و نَنگ             حکم خِرَد به دستِ رُسوم و سُنن سپُرد

بگرفت دست کودک معصوم بی‌خَبر                      تا، زنده‌اش به‌خاک کند ، سویِ دشت بُرد

او گرمِ گور کندن و ، از جامه‌ی پدر                        طفلک به دستِ کوچکِ خود ، خاک می‌سِتُرد

برگرفته از کتاب "زیر این هفت آسمان" / نوشته :استاد باستانی پاریزی /  سازمان انتشارات جاویدان

تاریخ خبر که گذشته است اما گفتم بنویسم که : سایت شیلات ، پدرخوانده آبزیان ایران ، عکس این دلفین۳ متری grampus griseus را  به جای نهنگ غول‌پیکر به ذهن خواننده نشانده است . حداقل چیزکی می‌شد نوشت آن پایین که عکس تزئینی است .

*در همین ارتباط : یونس پیامبر 

چندی پیش و هم‌زمان با افتتاح نمایشگاه نقاشی‌های  رضا هدایت بنا داشتم این چند خط را بنویسم  و نشد تا به امروز که وقتی شد برای اشاره بر آن‌ چه در یکی از نقاشی‌های وی حواسم را به خود کشید . به یاد ندارم که در کجا خوانده بودم که بر مبنای افسانه‌ای از افسانه‌های آفرینش در جنوب شرفی آسیا ، آن هنگام که کار آفرینش جهان به پایان رسید خدا  تاپیر را به عنوان آخرین مخلوق از ته‌مانده‌ی گِل‌ها آفرید. این ماند و ماند تا که چهره‌ای در میان یکی از نقاشی‌های رضا هدایت از دور آشنایی داد .تاپیر بود . حقیقتا نمی‌دانم رضا هدایت گوشه چشمی هم به این گونه و افسانه خلقتش داشته است یا که این برآمده ز قوه تخیل و ادراک وی بوده ! نمی‌دانم !خصوص آن‌که با نقاشی و سبک‌ها و فنونش نیز کاملا بیگانه‌ام ، اما ،بهانه‌ای که می‌تواند باشد تا چند خطی در باب "تاپیر" قلمی شود! زمانی باشد خواهم نوشت.

خیابان وزراء را که به پایین می‌آیم تمامی عطر فروشی‌ها زده‌اند « روز پدر مبارک باد » !  از آن جهت که فردا زادروز امام علی ست . به ‌نیکی و به‌ شادی ،اما اندکی حرف است . در این‌که اکثریت جمعیت امروز ایران شیعه و مسلمان زاده هستند جدلی نیست  ،  اما این که زادروز  امام یکم  شیعیان را  به  نام«روز پدر »بنامیم جز روا داشتن تبعیضی بیش از پیش ثمری نخواهد بود . در این ملک دیگر مذهب‌باورانی چون :یهودی و مسیحی و زرتشتی و... به سال‌های پس از انقلاب ،لامذهبانی در قیاس با پیش از آن هم به زندگانیند. تو گویی که دیگر مذهب باوران و بی‌مذهبان این دیار را از روز « ازل » ‌پدر و مادری نبوده است و رسالت « حضانت و دایگی  » آن‌ها را به مسلمین و شیعیان وانهاده‌اند و یگانه جهان*«اَزناور » نیز ازآن آنان بوده است ! به پسوند جمهوریت‌مان هم که می‌نگری روزگار به از این نیست . درگذریم .

*اَزناور : پهلوان .